1. Eh bumalik kanina yung magandang customer <3 Hahahaha

     

  2. Ngayong summer vacation lagi akong nasa tindahan namin. Ako muna yung tumatao sa tindahan. Minsan kapag may may bagong dala ng bike binubuo ko, minsan naman pag may mga simplen repairs tinatanggap ko na rin.

    Medyo nakakatamad nga lang kapag tanghali na, kasi tapos na yung cartoons sa TV, ang init pa. Wala na tuloy akong magawa.

    Kanina habang nanunuod ako ng TV may pumasok na dalawang babae sa shop, magnanay. Eh di ako naman napansin ko agad, bihira naman kasi may babaeng mamimili samin.

    Tinanong ko kung anong kailangan nila, sabi nung mas matanda bike daw. Tapos tinanong ko kung pangilan taon ba (kunwari pro,pero di pa ako sanay sa routine questions,haha). Para daw sa anak niya,sabay turo dun sa kasama.

    Aba, eh ang ganda ng anak! haha! Minsan lang talaga ako makakita ng maganda dito sa amin. Marami din naman daw dito, malas lang siguro talaga ako. O baka dahil sa Balanga ako ng high school kaya wala akong gaanong nakilala. Tapos ngayong college Manila naman. O kaya naman eh malas lang talaga ako. Haha!

    So naisip ko ang swerte ko naman may magandang customer. Pero di ko gaanong tiningnan yung babae, baka kasi makahalata, sungitan pa ako. Ayun kinausap ko na lang yung nanay niya kung ano ba ang hanap. Tapos pinakita ko yung mga model, mga kulay ganun. Nakapili naman ng dalawang mountain bike.

    Eh di inayos ko naman yung unit. Slow mo lang para mukhang pro. Hahahaha. Pero sa totoo lang madali na lang naman na yung ginagawa ko at adjustments na lang naman. Swerte rin at nung binuo ko yun eh medyo masipag ako at inayos ko na ang preno at speed.

    Habang inaayos yung bike eh kinakausap naman ni mommy yung nanay. Kaklase pala ni dady yung asawa nung customer. TAPOS NARINING KO 15 YEARS OLD YUNG ANAK NIYA. BUNSO DAW YON. HAHAHA, NALOKO NA BATA PA PALA YON.

    Kala ko naman college na rin medyo matangkas kasi tapos naka-make up pa. Tumatanda na talaga ako. Kaya pala masakit ang aking mga tuhod. Hahahaha. So ayun, inayos ko na lang yung bike.

    Iniwan naman nila,babalikan na lang daw.

    Mayamaya dumating sa sila, tapos pagkakita ko may kasama na yung bunso, maganda rin. Pero di ko na lang pinansin. Hahahah. Baka mamaya magkasunod lang yung dalawang yun eh. Inayos ko na lang yung seat post para abot nila yung upuan.

    Ayos din ang dating nila, kahit pampa good vibes lang ba <3 HAHAHA! :D

     

  3. Senti Nights

    Posible pa lang naging tayo

    Tayong dalawa, ikaw at ako

    Hindi na nga lang ngayon

    Pero pwede pala noon

    Ngiting iyong dala

    Hindi matumbasan ng iba

    Ligayang iyong hatid

    Nung nawala’y dun lang nabatid

    Patawad kung iniwan ka

    Para sa kahapong lipas na

    Di mawari aking nadarama

    Ika’y nilisan, di na nilingon pa

    Mabuti na lang at ang tulad mo

    Isang espesyal, ibang klaseng tao

    Kaya naman ligayang para sa’yo

    Di nagtagal ay nakamit mo

    Ikaw ngayon ay masaya na

    Tama lang na ika’y nasa tabi niya

    Kagaya mo’y dapat iniingatan

    Ang tulad ko’y walang karapatan

    Posible pa lang di naging tayo

    Dahil ako’y di bagay sa iyo

    Hindi pwede mula pa noon

    Wala ng pag-asa, lalo na ngayon

    Linya dapat to ng isa sa mga character ko, eh naging tula. Haha! Pasenysa na kung corny at may mali. Ang hina ko na sa Filipino nakakahiya.

     
  4. baesment-so-far:

    Don’t delete the source and caption but HEY! I see my edit on my dash!.
    millstone// Brand new

    (via a-coeur-valliant)

     

  5. Paano kaya?

    Paano kaya kung lahat ng tao, kahit minsan lang sa buhay nila, eh maranasang mawasak?

    Paano kung lahat ng tao ay mararanasang magmahal ng sobra? Yung susubukang ibigay ang lahat kahit na alam nilang hindi lahat ng bagay ay nasa kanilang mga kamay?

    Paano kung lahat ng tao ay matututunang magmahal ng wagas? Yung puro at totoo.

    Paano kung lahat ng tao, kahit isang beses lang, ay malilimutan ang sarili para sa iisang tao lamang? Yung babaliwalain lahat ng hirap at sakit?

    Paano kung lahat ng tao ay matatanga ng dahil sa pag-ibig?

    Paano kaya kung lahat ng tao ay madudurog ng sobra dahil pinaikot nila ang mundo nila sa iisang tao lamang? Paano kaya kung lahat ay aasa sa pinakamatamis na happy ending pero malalaman na sa bandang huli ay hindi naman siya si prince charming kundi isang random character lang sa buhay ng prinsesa? Paano kung lahat ng tao ay hindi masuklian kahit na labis pa ang ibinigay nila?

    Paano na lang kung dumating ka sa point na sobrang desperado ka na? Yung sobrang ayaw mong mawala siya, eh kahit “friendship” man lang eh papatusin mo na? Paano na lang kung bawat gabi naglalasing ka, umiiyak? Paano na lang kung hindi ka na makapag-isip ng tama? Yung wala ng gana ang mga bagay para sa iyo? Yung ayaw mo ng magpatuloy? Yung ayaw mo ng mabuhay?

    Paano na lang kung hindi ka na makatayo ulit?

    Isipin mo, paano na lang kaya kung lahat ng tao dito sa mundo ay maranasang madurog, mawasak?

    Kahit minsan lang, kahit isang beses lang sa tanang buhay nila.

    Paano kaya kung sa’yo nangyari to?

    Paano na lang kaya?